| Tadeusz Różewicz |
| Wpisany przez Marlena, Ostrowiec Świętokrzyski | |||
| środa, 01 sierpnia 2012 21:49 | |||
|
niech przywróci mi wzrok słuch i mowę niech jeszcze raz nazwie rzeczy i pojęcia niech oddzieli światło od ciemności. Ocalony [w:] Słowo po słowie, Wyd. Dolnośląskie, Wrocław 2003, s.9. Tadeusz Różewicz urodził się 9 października 1921r. w Radomsku. Naukę w szkole średniej musiał przerwać w 1938r. z powodu trudnych warunków materialnych. Podczas okupacji ukończył tajny kurs Szkoły Podchorążych, walczył w oddziałach partyzanckich AK. W 1944r. pod pseudonimem Satyr wydał zbiór poezji i opowiadań Echa leśne. Po wyzwoleniu studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Odbył wiele podróży zagranicznych, m.in. do Włoch. Laureat licznych nagród literackich, wielokrotnie wymieniony jako kandydat do literackiej Nagrody Nobla. Wydał kilkanaście tomów wierszy , prozy, oraz wiele dramatów.
Oblicze ojczyzny Ojczyzna to kraj dzieciństwa Miejsce urodzenia To jest ta mała najbliższa Ojczyzna
Miasto miasteczko wieś Ulica dom podwórko
Pierwsza miłość Las na horyzoncie Groby
W dzieciństwie poznaje się Kwiaty zioła zboża Zwierzęta Pola łąki Słowa owoce
Ojczyzna się śmieje Na początku ojczyzna Jest blisko Na wyciągnięcie ręki
Dopiero później rośnie Krwawi Boli Rzeź chłopców
Dzieci wołały: "Mamusiu! ja przecież byłem grzeczny! Ciemno! Ciemno!"
Widzicie ich Idą na dno Widzicie małe stopy poszli na dno Czy widzicie ten ślad drobne nóżki tu i tam
W kieszeniach pełno sznurków i kamyków i małe koniki z drutu
Wielka równina zamknięta jak figura geometryczna i drzewo z czarnego dymu pionowe martwe drzewo bez gwiazdy w koronie.
|
Szukam nauczyciela i mistrza


