Tyle pięknych chwil ...

Tyle pięknych chwil przeżytych
Tyle nowych miejsc odkrytych
Tyle szczerej radości
I bezgranicznej miłości.

Dałeś mi kochany, miłość, bezpieczeństwo
Byśmy mogli tworzyć małżeństwo.
Potem Jasio nam się na świecie zjawił
I pełnie szczęścia nam objawił.

Lecz długo w szczęściu żyć nam nie dano
I nawzajem nam siebie zabrano.
Los niesprawiedliwy, gdy tylko nas razem zobaczył
Od razu nas śmiercią osaczył.

Ciebie mi odebrał,
Całe życie zabrał,
I zostawił nad twym grobem
Pod burzliwym nieba gromem.

Z krwawiącym sercem i duszą
I z samotnego życia katuszą
Smutku mury,
Żegnaj luby !

Autor: Wiktoria Stępień