|
"Wojenni chłopcy"
Do broni panowie!
Ktoś w 39 takie hasło rzucił.
A każdy z was poszedł walczyć w Polski obronie,
Nie wiedząc czy do domu powróci.
Janku tak na długo cię z Leną wojna rozdzieliła.
Nacieszyć się długo sobą nie pozwoliła.
Na syna nie dane ci było spojrzeć?
Tak już jest - ktoś musi pomrzeć.
Z tobą Władku też bardzo marnie -
To u Niemców, to u Sowietów męczarnie.
I dobrze, że Ruda to nie zmartwienie
Lecz pośród wojny słodkie ukojenie.
Bronku ty ciągle, z wrogiem wojujesz,
A zaraz potem Wandę z opresji ratujesz.
Nie masz ty wśród trudu tego,
Chwili by zaznać życia spokojnego.
Michale - bawidamku, gdy nie walczysz z Niemcami,
Pędzisz na randki ze swoimi paniami.
A jednak w sercu twym ważne zapytanie,
Czy Celina to twoje prawdziwe kochanie?
I tak to się stało chłopcy wojenni,
Że przez wasze czyny nazwano was - Cichociemni!
Autor: Zadumana_13/Daria Hyjek z Facebooka
|